Nasz WOT

BOMBA TERMOJĄDROWA B43

B43 – amerykańska bomba termojądrowa (wodorowa).
Historia
W 1955 roku amerykańskie siły zbrojne zamówiły nowy typ bomby wodorowej o masie nieprzekraczającej 680 kg. Nowa bomba miała też mieć niewielkie wymiary i masę i być przystosowana do przenoszenia przez samoloty lotnictwa taktycznego US Air Force, Korpus Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych i Marynarkę Wojenną Stanów Zjednoczonych.
Nową bombę zatwierdzono do produkcji w 1960 roku. Oficjalnie przyjęta do uzbrojenia została w 1961 roku. Seryjne ezemplarze były cięższe niż planowane 680 kg (ważyły ponad 900 kg). Bomba B43 była produkowana w kilku wersjach:
Mod 0 – o długości 3,8 m jest wyposażona w stalowy grot i przeznaczona do niszczenia celów umocnionych,
Mod 1 – o długości 4,16 m jest wyposażona w radarowy zapalnik zapewniający detonację na określonej wysokości; wysokość detonacji mogła być programowana wyłącznie na ziemi,
Mod 2, 4, 5 – wersje wyposażone w zapalniki z bardziej rozbudowanymi systemami zabezpieczeń.
Bomba B43 mogła być przenoszona przez samoloty B-52, B-58, FB-111, F-4, F-16, A-4, A-6, A-7.
5 listopada 1965 roku jedna z bomb B43 została zagubiona u wybrzeży Japonii w wyniku katastrofy samolotu A-4. Bomby tej nie udało się nigdy odnaleźć. Produkcję bomby B43 zakończono w 1970 roku po wyprodukowaniu około 1000 sztuk.
Bomba B43 została wycofana z uzbrojenia w latach 90. XX wieku.
------------------------------
B43 – amerykańska bomba termojądrowa (wodorowa).
Dane podstawowe:
typ: swobodnie opadająca
przeznaczenie: termojądrowa
data konstrukcji: 1955 – 1960
lata produkcji: 1960 – 1970
Używana w latach: 1961 – lata 90. XX wieku
długość: 3800 – 4160 mm
średnica: 460 mm
rozpiętość: 860 mm
masa: 936 – 964 kg
równoważnik trotylowy: 1 MT
użytkownicy: Stany Zjednoczone